ین کتاب بازنوشته و ویرایش کتاب «شناختی تازه از سعدی» نوشته همین مولف است .جعفر موید شیرازی، سعدیپژوه و استاد زبان و ادبیات فارسی است که به طور جدی به بررسی متون تاریخی به ویژه اشعار و نوشتههای سعدی پرداخته است.
این کتاب از منظر ارائه نگاهی دقیق به زندگی و آثار سعدی و پاسخ به برخی از انتقاداتی که درباره سعدی مطرح شده است، کتابی موثر و جامع به حساب میآید.
این کتاب در سه بخش تنظیم شده است. بخش اول شامل هشت مقاله است در زمینه شناخت سعدی و آثار عربی او با زیرنویسهای مستقل. در بخش دوم متن مصحح و معرب اشعار عربی سعدی با شرح و حواشی لازم دیده میشود و بخش سوم به ترجمه فارسی شعرهای اختصاص یافته است.
ابومحمد مُصلِحالدین بن عَبدُالله نامور به سعدی شیرازی و مشرف الدین ؛شاعر و نویسنده پارسیگوی ایرانی است. آوازه او بیشتر به خاطر نظم و نثر آهنگین، گیرا و قوی اوست. جایگاهش نزد اهل ادب تا بدانجاست که به وی لقب استاد سخن و شیخ اجل دادهاند. آثار معروفش کتاب گلستان در نثر و بوستان در بحر متقارب و نیز غزلیات و دیوان اشعار اوست که به این سه اثر کلیات سعدی میگویند.
سعدی از جمله شاعرانی است که زبان در برابر او حضور دارد در صورتیکه خیلی از شاعران کلاسیک ما مثل حافظ باید زبان را به حضور طلبند. سعدی وقتی شروع میکند به نوشتن گویا کلمات خودشان را عرضه میکنند. مثل این است که کلمات جلوی سعدی رژه میروند و او کلمه ای را از میان باقی کلمات انتخاب میکند.