انسان همان است که باید باشد…
درد و بیماری مترادف است با ثقل و تشنج عصبی و روانی و بیقراری و اندوه و ناله و کم صبری و عدم رضایت و نیز انفعال مکانیکی و فکری در عرصۀ معیشت و ریاست و روابط اجتماعی به همراه انزوا و میل به تنهائی .
به همراه اندیشه های اساسی دربارۀ کل زندگی گذشته و تفکّراتی جدّی دربارۀ مرگ و جهان آخرت. در عین حال به همراه شرمندگی و تواضعی خاص نسبت به اطرافیان. و نیز افول کبر و غرور و نخوت در روابط با انسانها. و پیدایش عطوفتی مخصوص و قلبی با نزدیکان و آشنایان . و گریز از رقیبان و دشمنان . و نهایتاً پیدایش باوری قلبی و جدّی دربارۀ حیات پس از مرگ و وجود خداوند . و میل به توبه از زندگی گذشته و اصلاح بسیاری از راه و روش های زیست اجتماعی.