نمونه ای از فرهنگ عرفانی لغات
آدم:
میمونی است که بر روی دو پایش راه می رود و به پشت می خوابد و از روبرو جماع می کند و تقریباً همه چیز را میخورد و قابل خوردن می سازد .
دورانی دارای لباس شد و باز دوباره به عریانی باز می گردد. بسیار طمّاع است و در سودای سلطه بر کلّ جهان هستی می باشد ولی نمی داند که چه می خواهد ولی بهر حال در جستجوی چیزی است که نمیداند .
برخی از این موجودات بنام حکیمان پدید آمدند و به این نتیجه رسیدند که آدم در جستجوی خودش می باشد و خودش را گم کرده است و نمی داند . بهر حال موجودی عجیب است و دارای تخیّلاتی غریب می باشد که بسیاری از آنها را برای خودش می آفریند و آن صنعت است و کالاهائی عجیب که با آن بازی می کند و سپس آن را نابود می سازد و باز می آفریند و از این بازی خسته نمی شود و گاه در این بازیها جنگها در می گیرد که تعداد بسیاری کشته می شوند .