۱- همانطور که ریاضیات، حساب کار دنیا و عالم ماده است ، حکمت هم حساب کار عقبی و عالم معناست.
۲- حکمت، قوانین معنویت است و چون انسان کارگاه معنویت جهان است لذا حکمت قوانین معنای انسان در جهان است.
۳- حکمت، بیان پایان کار است و لذا قوانین جاوید است و بیانگر حقوق جاودانگی انسان در جهان است .
۴- پس حکیم کسی است که به پایان جهان رسیده است و جهان را یکبار دور زده باشد .
۵- پس حکیم یک جهانگرد بمعنای حقیقی است که جهان معانی را یکدور کامل زده است .
۶- پس حکیم، پیر معناست و پیرترین انسان دوران است .
۷- حکمت دارای ذاتی قدیم است و لذا عین قوانین قدمت است منتهی حکیم هر دوران باید این قدمت را نو کند: حکمت نو!