کتاب زیبایی و کمال میراث حافظ اثر مهدی فضلینژاد، تلاش میکند تا هُنرِ شاعرانهٔ حافظ شیرازی را نه صرفاً بهمثابه اصطلاحی ادبی، بلکه بهعنوان میراثی استوار از زیبایی و کمال بنگرد؛ در این نگاه، شعر حافظ همچون جریانی است که از لایههای ظاهری زبان میگذرد و به نغمهای بلند برای «کمال وجودیِ انسان» میرسد.
فضلینژاد با آرای فلسفی و زیباییشناسانه، نشان میدهد چگونه کلمات حافظ، زبانیاند برای جانِ عشق، آینهای برای بازتاب حق، و میدانی برای پیوند میان ظاهریاتِ شعر و باطنیاتِ حقیقت. بدینسان، کتاب میخواندِ ما را به چشمِ دلِ حافظ میسپارد که زیبایی را نه عاملی سطحی، بلکه نشانهای از کمال راستین میبیند و از آن سو کمال را در لباسِ زیبایی میپوشاند؛ و آنگاه میراث حافظ، نه فقط میراثی شعرین، بلکه میراثی معنوی و انسانی میشود.