این کتاب مجموعهای از نامههای شخصی و ادبی نورالدین عبدالرحمن جامی است که از روی نسخههای خطی کهن استخراج، تصحیح و ساماندهی شدهاند. این نامهها اطلاعات ارزشمندی درباره روابط فکری جامی با دانشمندان، عارفان، شاگردان و رجال سیاسی دوره تیموری ارائه میدهند و از این جهت منبع مهمی برای شناخت فضای فرهنگی و عرفانی هرات قرن ۹ هجری به شمار میآیند.
عصامالدین اورنبایف با دقت نسخهشناسی این نامهها را گردآوری کرده و مایل هروی در مقدمه اثر، جایگاه ادبی و عرفانی مکاتبات جامی را در سنت نثر صوفیانه تحلیل میکند. این اثر برای پژوهشگران ادبیات کلاسیک، عرفان اسلامی، نسخهشناسی و تاریخ فرهنگی خراسان ارزش ارجاعی جدی دارد.