کتاب «تصنیف الریاح مراح الارواح» اثری کهن و نادر در حوزه عرفان نظری و رمزی اسلامی است. عنوان آن که به معنای «نوای بادها، آرامگاه ارواح» یا «آسایش ارواح در وزش بادها» است، نشانگر نگرش نمادین نویسنده به عناصر طبیعی بهمثابه مظاهر روحانی و جلوههای الهی در عالم جسمانی است.
در این اثر، مؤلف (احتمالاً از مشایخ سدههای ۷ تا ۹ هجری) باد، آتش، آب و خاک را در پیوند با قوا و مراتب روح بررسی کرده و از آنها برای توضیح سیر تکامل روح انسان از ماده تا معنا بهره میگیرد. زبان متن معمولاً فلسفی–رمزی است و برای پژوهشگران عرفان تطبیقی، نسخهشناسی و فلسفۀ اسلامی اهمیت دارد.