کتاب «وداع با تاریکی» مجموعهای از اشعار اسدالله حبیب است که بازتابی از دغدغههای انسانی، اجتماعی و سیاسی او دارد.
در این دفتر شعری، شاعری با تجربه زندگی پر چالش، هویت فرهنگی و سیاسی افغانستان را به تصویر میکشد — جایی که «تاریکی» نمادی از رنج، جدایی یا ناامیدی است، ولی «وداع» با آن معنای امید و عبور را هم دارد. زبان شعر او ترکیبی از وزن کلاسیک و احساس مدرن است که باعث شده اشعار او برای مخاطب امروز نیز تأثیرگذار و قابل درک باشند.