در آستانه ی تحولات نوین کارگری در ایران به ویژه اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه و سالگرد انقلاب ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، مسأله ی ماهیت انقلاب کارگری آتی در دستور روز، کارگران سوسیالست انقلابی قرار گرفته است. «محققان» بورژوا و خرده بورژوا قصد دارند که چنین وانمود کنند که گویا انقلاب آتی ایران بنوعی «انقلاب دموکراتیک» است.
بدین مفهوم که تکالیف بورژوا دموکراتیک عقب افتاده تنها توسط طبقه ی بورژوا قابل حل است. اما واقعیت انقلاب آتی ایران خلاف نظرگاه های این «محققان» را نشان میدهد. انقلاب آتی ایران تنها میتواند یک انقلاب کارگری باشد. به عبارت دیگر انقلاب ایران یک انقلاب مداوم است. تداوم انقلاب به مفهوم حل تکالیف عقب افتاده «بورژوا دموکراتیک» و انجام تکالیف سوسیالیستی در ادغام با هم؛ به رهبری طبقه ی کارگراست.