این کتاب، کتاب زنان و مردان و حیوانات بیسرنوشت است. آنان که با هر غروب خورشید دردها و رنجهایشان به فراموشی میرود. آنان که نامشان و غمهایشان در هیچکجای صفحات تاریخ نمیآید. آنان که زندهاند و زندگی میکنند و میمیرند و در نبودشان نیز درختها دوباره سبز میشوند.
شخصیتهای این مجموعه داستان انسانهای نامرئیای هستند که کمتر مورد توجه قرار میگیرند. همیشه در حاشیه هستند و بود و نبودشان انگار تاثیری در روند اتفاقات ندارد و همین نادیدنی بودن بیشترین اثر را بر خواننده دارد. داستان «زادن در مه» ماجرای زن دیوانهای است که انگار همیشه بوده. کسی نمیداند از کی سرگردان خیابانهاست، چرا دیوانه شده و کس و کارش چه کسی است. داستان «پرواز کرمها» ماجرای عشق پنهانی مردی به مردی دیگر است. داستان «کارگران مشغول کار…» هم ماجرای کارگری است که حتا میان کارگران حاشیهنشینِ منتظر کار به خاطر جثهی ریزش، حاشیهنشینترین است.
نویسنده در پرداخت شخصیتهای بینامش موفق بوده. شخصیتها کمحرفند، شعار نمیدهند، ناتوانند و اهل تغییر و مبارزه نیستند، بیکس و کارند و بدون حامی در جامعه رها شدهاند و به واقعیت انسانهای حاشیهنشین بسیار نزدیکند. بخش درخشان داستانها تصاویر دقیق، سرراست و به قاعده است. راوی با هوشمندی و لحنی سرد بخشی از اتفاق را تصویر میکند و بخش اصلی را پنهان میکند. تصاویر بیدلیل و معلق نیستند و ریشه در شخصیت ماجراها دارند.