کتاب «حسن نیت» (با عنوان اصلی Good Faith) جستار یا مقاله‌ای بلند از سلمان رشدی است که در آن به دفاع از آزادی بیان و پاسخ به منتقدان رمان جنجالی «آیات شیطانی» پرداخته است.
این کتاب در واقع متنی است که رشدی در اوایل دهه ۱۹۹۰ (در اوج سال‌های زندگی مخفیانه‌اش) منتشر کرد. او در این اثر تلاش می‌کند تا نیت خود را از نویسندگی و نسبت آن با مذهب و فرهنگ توضیح دهد.
محورهای کلیدی این اثر:

دفاع از تخیل: رشدی استدلال می‌کند که ادبیات لزوماً به دنبال توهین نیست، بلکه به دنبال کاوش در شکاف‌های بین فرهنگ‌ها و باورهاست.

مفهوم «حسن نیت»: او توضیح می‌دهد که یک نویسنده چگونه با حسن نیت به سراغ موضوعات حساس می‌رود تا از منظر هنری به آن‌ها بنگرد، نه از منظر تخریب سیاسی یا مذهبی.

روایت غربت و هویت: بخشی از کتاب به تجربه شخصی او به عنوان یک نویسنده هندی-بریتانیایی می‌پردازد که در میانه‌ی برخوردهای ایدئولوژیک گرفتار شده است.

آزادی قلم: این جستار یکی از مانیفست‌های مهم مدرن در دفاع از حقوق نویسندگان برای نقد و بازنگری در اسطوره‌ها و تاریخ است.