حیوان مناسبترین وسیلهای است که میتوان آن را به استخدام درآورد و آن را در اسلوبی ادیبانه که نویسنده آن را محبوب میشمارد تا بتواند از طریق آن افکار و معتقدات خود را به کودک منتقل نماید، به کار گرفت.
افزون بر این حیوان هم میتواند ابزار و روش تربیتی کودکان و هم وسیلهای آموزشی به گونه غیرمستقیم باشد؛ زیرا «قصه» روشی است که از طریق آن به دنیای کودک راه مییابیم و حیوان وسیلهای است که از طریق آن یا به واسطه آن، آنچه را که میخواهیم به کودک انتقال میدهیم.
این کتاب درباره وجود حیوان در قصههای کودکان بحث و بررسی انجام داده است.