از مقدمه ناشر:
یوسف مازندی، بدون شک یکی از معدود خبرنگاران خبرگزاریهای بزرگ دنیا بوده که در مسیر چهار دهه از تاریخ کشور ما حضور داشته است. از آخرین روزهای پایانی جنگ دوم جهانی تا آخرین روزهای پایانی سلطنت محمدرضا شاه.
گزارشهای خبری او، هنگام شورش «فرقه دمکرات آذربایجان»، که با سرسختی استالین، ایران در خطر تجزیه و جهان در آستانه جنگ سوم قرار گرفته بود، جهانیان تشنه خیر آن زمان را آگاه کرد.
خبرها و تفسیرهای مستند او از وقایع دوران بی ثباتی ایران ترور نافرجام شاه، قتل نخست وزیر، وزیران و رجال ایرانی در طول دهه پر آشوب ۱۳۲۰ – ۱۳۳۰ به وجه گسترده ای در دنیا پخش می شد و بلافاصله در مطبوعات ایران ترجمه و منعکس می گردید. تحلیل های جامع او تصویر روشنی از حرکت ملی شدن صنعت نفت هنگام نخست وزیری دکتر محمد مصدق و نیز تغییر و تحول جامعه ایران در دوران قدرت محمدرضا شاه را برای خواننده شنونده و بیننده جهانی ترسیم می نمود. آنچه او به صورت خبر و تفسیر می نوشت، حتی از رادیو برازاویل آن زمان (کنگوی فرانسه در افریقا) تحت عنوان «یوسف مازندی از ایران گزارش می دهد»، انتشار می یافت.
کتابی که زیر عنوان «ایران ابر قدرت قرن» از نظرتان می گذرد، یکی از آثاری است که طی سالهای اخیر در آمریکا منتشر شده و آقای یوسف مازندی خبرنگار یونایند پرس با نگارش خاطرات دوران طولانی فعالیت خبری خود در ایران تحلیلهای مدافعه آمیزی از رژیم شاه به عمل می آورد تا گناه آن نظام را در آنچه که گذشت و منتهی به سقوط آن شد، بشوید و تلویحاً سیاست آمریکا را مسئول فروپاشی رژیم شاه وانمود کند.
نوشته آقای مازندی با آنکه به دلیل در بر داشتن صحنه های مختلف و گاه افشا نشده ای از دوران حیات نظام شاهنشاهی در خور خواندن است، از نظر استنتاج تاریخی صد در صد موجه نیست و به همین دلیل میان متن کتاب و آنچه که ویراستاران در پانویس نگاشته اند، دیالوگ ظریف و تضاد آمیزی وجود دارد که در فرجام به آگاهی و قضاوت خواننده یاری می کند.
آقای مازندی در بسیاری از موارد در قالب سخنگو و مدافع رژیم شاهنشاهی فرو می رود و بدون نگرش دقیق و عمیق به آنچه که در اعماق جامعه ایران می گذشته است و حالات نارضایی عمیق مردم متوسط الحال و طبقات پایین کشور از اختلاف میان فقیر و غنی و چالشهای عمیق اجتماعی و غارتگری حیرت انگیز وابستگان به سلطنت حالت محافظه کارانه و خوش بینی مجامله آمیز خود را نسبت به رژیم شاه حفظ می کند و در مواردی بدون آنکه مانند یک محقق و مفسر یا حتی یک روزنامه نگار واقعی واقعیات آمارهای مربوط به پیشرفت و توسعه عصر شاه را بررسی و جمعبندی کنند، شیفته و فریفته آمارهای دروغین رژیم شده و مرتباً آنها را به خورد خواننده می دهد…