کتاب گریز از آزادی اثر اریک فروم، روانکاو و فیلسوف اجتماعی برجسته، که در سال ۱۹۴۱ منتشر شد، یکی از تأثیرگذارترین آثار روانشناسی اجتماعی قرن بیستم به شمار میرود. این کتاب تلاشی است برای فهم این پارادوکس اساسی در تجربه بشری: انسان با کسب آزادی از قیودات سنتی و غلبه بر طبیعت، به مرحله ای از استقلال دست یافته است که به جای شادمانی، اغلب احساس تنهایی، اضطراب و ناتوانی میکند و به دنبال راهی برای فرار از این آزادی میگردد. فروم در این اثر، با تلفیق روانکاوی فرویدی، جامعه شناسی مارکسیستی و فلسفه اگزیستانسیالیسم، ریشه های روانشناختی ظهور فاشیسم و نازیسم در اروپا را تحلیل میکند.
هدف این خلاصه، ارائه تحلیلی عمیق و جامع از ساختار فکری فروم در این کتاب است، با تمرکز بر مفاهیم کلیدی آزادی مثبت و منفی، مکانیسمهای گریز، و تحلیل شخصیت انسان مدرن.