بر اساس تحلیلهای ارائه شده، سیاستهای دونالد ترامپ در قبال ایران شدت بر رویکرد تقابلی، استفاده از فشار حداکثری اقتصادی و بازدارندگی نظامی استوار خواهد بود. این سیاستها برای نظام جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک «تهدید وجودی» تلقی میشوند، چرا که هدف نهایی آنها تغییر بنیادین در رفتار یا ساختار قدرت است. از منظر تحلیلگران غربی، این سیاستها، فرصتهای دیپلماتیکی را از بین میبرند و ریسک تشدید تنشها را افزایش میدهند، هرچند که در صورت موفقیت، میتوانند منجر به یک توافق بسیار محدودتر و سختگیرانه تر شوند.