این تحلیل نشان میدهد که مدلهای حکمرانی قرون وسطایی، در شکل مطلق خود، در جهان مدرن قابل بازگشت نیستند. دلایل این امر عبارتند از: گسترش بوروکراسی، تعاملات جهانی شده اقتصادی، و نفوذ ایدهه ای حقوق بشری (حتی در نظامهای بسته). با این حال، بخشهایی از این ساختارها زنده مانده اند و در برخی موارد، به شکلی جدید باز تولید شده اند. کشورهایی مانند عربستان سعودی و کره شمالی، به ترتیب از طریق مشروعیت موروثی/دینی و ایدئولوژی توتالیتار-خانوادگی، موفق شده ا ند ساختارهای تمرکز قدرت عمودی را حفظ کنند. ایران نیز با ادغام مشروعیت دینی شیعی در قالب یک دولت-ملت مدرن، تلاشی برای حفظ اصول قدرت سلسله مراتبی مبتنی بر مرجعیت الهی داشته است.
بررسی تطبیقی ساختارهای قدرت، مشروعیت و نهادها در مدلهای حکومتی مدرن با ریشه های سنتی یا مذهبی