بی‌تردید دولت سربداران در خراسان با مرکزیت نیشابور و سبزوار، سبب رواج شعر مناقبی آن هم در خراسان از سوی شاعرانی شد که یا در خدمت آنان بودند یا در حاشیه به ستایش آنان و ارزش‌های اخلاقی و مذهبی مورد توجه آنان می‌پرداختند. نمونه آنها به جز ابن یمین، یکی هم لطف‌الله نیشابوری است که در محل قدمگاه امام رضا (ع) در نیشابور می‌زیست و همان‌جا هم درگذشت. نمونه دیگر امیرشاهی (م 857) است که خود خواهرزاده خواجه علی مؤید سربداری آخرین سلطان سربداری بود و اشعاری در منقبت آل علی دارد. یاد از مناقب آل رسول در میان شاعر قرن نهم بسیار گسترده است؛ به گونه‌ای که از شعرای اهل سنت و جماعت نیز اظهار احترام وافر در اشعار و به‌ویژه در مثنویات نسبت به اهل بیت وجود دارد. این کتاب در دو جلد تلاشی است به منظور بازشناسی شعر منقبت فارسی طی قرون هشتم تا دهم که گردآورنده از میان مجموعه‌های فراوان اشعار منقبتی موجود را انتخاب کرده است.