این کتاب دربرگیرنده برگزیده‌ای از اشعار مروج‌الاحکام حاج سید محمدکاظم مجاب متخلص به قدسی (1308 ـ 1391 ش) فرزند مرحوم شریعتمدار عارف ربانی سید محمدعلی مجاب از سلسله سادات موسوی (خاندان سادات گوشه) می‌باشد. او یکی از فضلای علوم دینی و خطیب خانواده عصمت و طهارت و از اهل منبر بود. مجاب با اینکه ظاهراً از روشنی هر دو چشم محروم بود؛ ولی دلی روشن و ضمیری پاک داشت.
سید محمدکاظم مجاب از سادات موسوی و جزء خاندان سادات گوشه می‌باشد. او دارای دلی پاک و ضمیری روشن است؛ دارای طبع روان، ساده و جذابی در شعر دارد. از جوانی شعرهایی می‌سروده است. مجموعه اشعارش در سال ۱۳۴۳ با عنوان نامه روشن بینان برای اولین بار در دزفول منتشر شد. یعنی وقتی ۳۵ ساله بوده، دیوانی قابل توجه منتشر کرده است. این رخداد یعنی انتشار دیوان اشعار مرحوم مجاب وقتی ۳۵ ساله بوده و در سال ۱۳۸۵ق/ ۱۳۴۳ش از چند منظر قابل توجه است: یک فرد نابینا در آن سال‌ها که هنوز مدرسه برای نابینایان فراگیر نشده بود؛ فقط در اصفهان مدرسه‌ای بود که توسط کلیسای آلمان‌ها اداره می‌شد. مدرسه ابابصیر که یک مدرسه با گرایش غیر مسیحی بلکه اسلامی بود در سال ۱۳۴۸ در اصفهان تأسیس شد. در شیراز اولین مدرسه برای نابینایان در سال ۱۳۴۳ تأسیس شد. و حتماً در اهواز و دزفول حتی مدرسه‌ای که کلیسا اداره کند وجود نداشته است. حداقل ما سراغ نداریم. در چنین شرایطی یک نابینا چنان تربیت شده و ادبیات را فرا گرفته که توانسته اشعار نغز بسراید.