«علویه خانم» که در مجموعه داستانهای کوتاه هدایت جای میگیرد، نمون ها ی بارز از گرایش او به رئالیسم اجتماعی و نقد طبقات فرودست و میانی است. این داستان، در مقایسه با آثار سنگین و پر از رمز و رازهایی مانند «بوف کور»، روایتی مستقیم تر و اجتماعی تر دارد، اما همان عمق انتقادی را در خود حفظ کرد علویه خانم نه یک اثر صرفا طنزآمیز بلکه یک هجو اجتماعی سهمگین است که در لفافه شوخی و سفری زیارتی پنهان شده است.