این اثر، دیوان اشعار محمود بن شیخ محمدحسین خوانساری، متخلص به شهاب، از شاعران دوره قاجار است. دیوان شامل قصاید، غزلیات، قطعات، رباعیات و دیگر قالب‌های شعر فارسی با مضامین دینی، اخلاقی، عرفانی، اجتماعی و مدح و مرثیه است. این مجموعه، افزون بر ارزش ادبی، بازتاب‌دهنده فرهنگ، باورها و اوضاع اجتماعی روزگار شاعر بوده و از آثار ارزشمند ادبی منطقه خوانسار به شمار می‌رود. این کتاب با عنوان «دُرِ خوشاب» و با نام «دیوان شهاب» نیز شناخته می‌شود و در ۴۳۸ صفحه منتشر شده است.