این کتاب به بررسی اصطلاحات، مفاهیم و شیوه بیان در متون عرفانی و تصوف اسلامی می‌پردازد. نویسنده با تحلیل واژگان و تعبیرهای رایج در آثار صوفیان، معانی نمادین و لایه‌های معنایی زبان عرفانی را تبیین کرده و ارتباط آن را با مبانی فکری و سلوک عرفانی نشان می‌دهد. این اثر منبعی سودمند برای پژوهشگران ادبیات عرفانی، زبان و ادبیات فارسی، الهیات و مطالعات اسلامی است.