از پیشگفتار:
در سال ۱۷۰۴ یک ملوان اسکاتلندی به نام الکساندر سلکیرک (Alexander Selkirk) جزء ملوانان کشتیی بود که در دریاهای جنوبی سفر می کرد. چون با ناخدای کشتی نزاع کرد از او خواست که وی را در جزیره ای به نام ماس ا. تیرا (Mas A. Tierra) رها کند. این جزیره یکی از جزایر جو آن فرناندز (Juan Fernandez) در اقیانوس آرام نیمکره جنوبی است و در ۶۴۰ کیلومتری مغرب شیلی واقع است. سلکیرک از اکتبر سال ۱۷۰۴ تا فوریه سال ۱۷۰۹ یعنی در حدود چهار سال و نیم در آن جزیره بسر برد تا آنکه سوار کشتیی که از آن حدود می گذشت شد. در این مدت بخوبی در آن جزیره روزگار گذراند و بار دیگر بکار ملوانی پرداخت و در زمان مرگش از ملوانان درجه اول بود داستان سالهای زندگی انفرادیش در یک مجله انگلیسی در سال ۱۷۱۳ نوشته شد و صورت داستان جالبی پیدا کرد. این داستان مورد توجه نویسنده انگلیسی دانیل دفو (Daniel Defoe) واقع شد و رمانی درباره شخص دیگری که در جزیره ای رها شده بود نوشت و آن را بصورت بهتری در آورد ملوان این داستان در دریای کارائیب (شاید در جزیره تو با گو Tobago) رها شد و ۲۸ سال در آنجا بسر برد. نام ملوان و رمان روبینسون کروزو (Robinson Crusoe) است و مدت دو قرن و نیم از رمانهای کلاسیک بود و بیشک تا آینده نامعلومی نیز به همین وضع باقی خواهد ماند. جالب توجه بودن کتاب قسمتی مدیون بیان استادانه جزئیات زندگی و گزارشی است که کاملا به صورت واقعی نموده شده است. ولی به نظر من بیشتر علت جالب بودن آن این است که نشان میدهد چگونه یک مرد تنها در برابر طبیعت قد علم کرده است...