«دلتنگی‌ها» مجموعه شعر اثر گیسو شاکری، نقطهٔ عطف دیگری در کارنامهٔ هنری اوست که در آن، خطوطِ میانِ «امر سیاسی» و «امر عاطفی» به‌کامل‌ترین شکل ممکن مخدوش می‌شود. اگر در آلبوم «داس ماه» حماسه، فریاد و نمادهای سرخِ مقاومت دست بالا را داشتند، در «دلتنگی‌ها»، اتمسفر اثر به سمتِ یک نوستالژی گزنده، سوگواریِ درونی و بازخوانیِ مفهومِ «غربت و تبعید» متمایل می‌شود.