شهاب الدین سهروردی با شهادت زودهنگام خود، جایگاه خود را در تاریخ فلسفه تثبیت کرد. او پلی بود میان ارسطو و افلاطون، میان برهان و عرفان. او نشان داد که حقیقت نهایی نه فقط با تحلیل منطقی، بلکه با تابش مستقیم حقیقت بر جان حکیم قابل دستیابی است. حکمت اشراق، دعوت به روشن بینی درونی برای درک حقیقت جهانی نور است