فلسفه، که ریشه در واژه یونانی «فیلوسوفیا» (aihposolihP) دارد، به معنای «عشق به حکمت» است. با این حال، معنای آن در یونان باستان، به ویژه در عصر پیشسقراطی، گستره ای وسیعتر و عمیقتر از صرف دانش نظری داشت. در آغازین تجلیات فکری یونان، فلسفه نه یک رشته دانشگاهی مجزا، بلکه تلاشی جامع برای درک جهان هستی، جایگاه انسان در آن، و یافتن نظامی منسجم برای زندگی بود. این تفکر، تلاشی بود برای فراتر رفتن از روایتهای سنتی و دستیابی به دانشی که بتواند مبنایی پایدار برای حقیقت فراهم آورد.