کتاب پزشکی آینده به قلم جیمز کانتون نوشته و توسط ایرج نبی پور ترجمه شده است.
آینده پژوهان بر این باورند که پزشکی به آن گونهای که میشناسیم و میراث چند هزاره تلاش بشر بوده است، در آیندهای نزدیک رنگ خواهد باخت و از سیمای واکنشی نسبت به بیماری و درمان آن (پس از آشکاری نشانگان)، به چهرهای کنش گر مبدل میشود که میتواند با دستاوردهایی که در زمینه پزشکی سیستمی و فناوریهای همگرا به دست آورده است به شناخت بیماریها در پیش از ظهور آنها (پیش بینی) و سپس پیشگیری اقدام نماید که این اقدامات پیشگیرانه و درمانی، ویژه هر فرد (پزشکی فرد گرایانه) بوده و بر پایهی ساختار ژنومیک، پروتئومیک و… وی استوار میباشد.
پرتوهای این پزشکی آینده را میتوان از سال ۲۰۱۵ به آهستگی مشاهده نمود که خیزش آن در سال ۲۰۲۵ روی داده و در سال ۲۰۵۰ نیز تجلی کامل مییابد. خوشبختانه در سطح ملی، در وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، نقشه جامع علمی کشور در حوزه سلامت و فرهنگستان علوم پزشکی ایران، پیرامون آینده پژوهی در گستره سلامت، مطالعاتی به انجام رسیده است و کتب و مقالاتی نیز در این خصوص انتشار یافته که همگی هر چند بسیار با ارزش بوده ولی برای پذیرش آیندهای که به تندی با ابر روندهای خود بر ما چیرگی مییابد، کافی نخواهد بود. در این نوشتار، تلاش شده است که از دیدگاه سه آینده پژوه جهانی، پیرامون پزشکی آینده، تصویری ارائه شود. مقاله اول برگرفته از یک فصل از کتاب هوشمندی آینده چاپ شده در سال ۲۰۱۵ توسط دکتر جیمز کانتون میباشد.