براون به موضوعات دینی و اجتماعی و جریانهای فکری و اعتقادی توجه خاص داشت، و از همان آغاز مطالعات ایرانی و اسلامی خود، چندین مقاله در باره باطنیه، حروفیه و شیخیه در جراید علمی اروپا منتشر ساخت. از اواسط قرن نوزدهم درگیری فرقه‌های بابیه و بهائیه و ازلیّه با یکدیگر از یک سو با حکومت مرکزی و مراجع دینی و اکثریت جامعه از سوی دیگر، به صورت جریانی گسترده و پرآشوب درآمده و فضای فکری و سیاسی ایران را فراگرفته بود. کتاب معروف ادیان و فلسفه‌ها و آسیای مرکزی نوشته آرتور دو گوبینو، باعث جلب توجه براون به این موضوع شد. براون طی چند سفر به استانبول و قبرس و فلسطین، و ملاقات با سران بابیه و بهائیه، چون میرزا یحیی صبح ازل و میرزا حسینعلی معروف به بهاءالله و برخی دیگر از منتسبان به این فرقه‌ها، به گردآوری و نشر نوشته‌های آنان پرداخت. در سال‌ ۱۹۱۰ براون‌ کتاب‌ نقطةالکاف‌ میرزا جانی‌ را که‌ نسخه منحصربه‌فرد آن‌ در کتابخانه ملی‌ پاریس‌ به‌ دست‌ او افتاده‌ بود، با مقدمه‌ای‌ به‌ نفع‌ ازلیها و به‌ زیان‌ بهاییها انتشار داد .



درباره ی تاریخ ظهور باب و وقایع هشت سال اول از تاریخ بابیه

شایان ذکراست که دراین کتاب انحرافات و خرافات باب وبابیان بخوبی دیده میشود ...