گزیده ای از متن کتاب:
این داوری محققی است که زمانی دراز به روی اوستا و آیین کهن ایران کار کرده و استاد دانشگاه آکسفورد بود و چه زیبا، رسا و کامل گفته است. مسألۀ خداشناسی گاتایی، مسأله یی دشوار و دیر فهم و بغرنج نیست، بلکه چون جویباری لطیف و آرام، به هنگام مطالعه در ذهن می نشیند و در روح رسوخ پیدا میکند.
هنگامی که زرتشت در ژرفای ناپیدای زمان سخن می گفت کلامش برای شنوندگان سرشار از امید باور و اعتماد بوده است. اینک پس از هزاران سال هر کسی که از سر تعمق آنها را بخواند، صدایش را باهمان اعتماد طنین و ابهت میشنود .
های سی ام و چهل و پنجم یسنا دو سخن رانی زرتشت را عرضه می کنند و در همین قسمت است که زرتشت به سادگی و روشنی، از اهورامزدا سخن میگوید:
به گفتار من گوش کنید من از آن چیزهایی سخن می گویم که از برای زندگی همراه با آسایش این جهان، از راه نيك شایسته است. این طریق را من از مزدا آموختم. مزدایی که این جهان را آفرید و برزگران را چون پدری مهربان است. مزدایی که فریفته نشود و همیشه و همه جا نگران کار و کردار شماست. (یسنا ۴۵-۴)
و این در واقع حماسه جاودانی بشری است. گفته ها و پندها و آموزشهایی است لبریز از عشق و گروش به اخلاق، زیبایی و قدرت...