از مقدمه کتاب:
ایرانیانی که بکیش زرتشتی وفادار مانده بودند، چون در اقلیت بودند، تا آنجا که عقیده همدینان خود را تقویت بکنند، از دین خود دفاع می نموده اند. و در ضمن بادیان یهود و مسیح و مانی حمله هایی میکرده اند. اما راجع بدین رسمی یعنی اسلام پیداست که ناچار بودند رویه محتاطی پیش گرفته فقط به اشارات مبهمی اکتفا نمایند. کتابی که از آن گفتگو میکنیم: «شکند و یمانیک ویچار» نام دارد که آنرا «گزارش گمان شکنی» یا «شرح رفع شبهه»، میتوان ترجمه کرد. این کتاب را بیش از هزار سال قبل «مردان فرخ پسر اور مزد داد» بزبان پهلوی تالیف کرده است، و بعد توسط دانشمند زرتشتی دیگری موسوم به «نیروسنگ» به زبان سانسکریت ترجمه و به پازند گردانیده شده است. موضوع آن مانند سایر کتب پهلوی که بدست زرتشتیان حفظ شده، عبارتست از دفاع از مذهب زرتشت که ضمنا در آن به ملل و نحل دیگر سخت حمله شده است. این کتاب را دکتر وست West در سال ۱۸۸۵ بانگلیسی ترجمه نموده، سپس در سال ۱۸۸۷ میلادی متن بازند را با تصحیحات و فرهنگ بچاپ رسانیده است...