کتاب پیامبر امّى، به قلم متفکر شهید آیت‌اللّه‌ مرتضى مطهرى که در سال 1347 هجرى شمسى برابر با 1387 هجرى قمرى که جهت رفع شبهات القاءشده در اطراف زندگانى رسول اکرم صلى‌الله‌علیه‌ و‌ آله تهیه گردیده است. این مقالات ما را با بینشى هرچه روشن‌تر نسبت به مکتب اسلام آشنا می‌کند و در راه اهداف مقدس این آخرین پیام الهى گام بر‌می‌دارد.
امّى بودن پیامبر اسلام، از مسلّمات قطعى تاریخ است که در قرآن کریم هم بدان اشاره شده است. در کتاب پیامبر امّى، استاد شهید مطهرى تفسیر کلمه «امّى» را از دیدگاه مفسران اسلامى برشمرده و با استشهاد به آیات قرآن، تفسیر صحیح را بیان کرده‌اند و از این راه به اتهامات مغرضانه مخالفان نیز به نحو مستدل و منطقى پاسخ داده‌اند. برخى عناوین مباحث مطرح شده عبارتند از: رسول درس ناخوانده، ادعاى عجیب، اتهام مخالفان. در فصل پایانى تحت عنوان «نتیجه» به جمع‌بندى از مطالب کتاب پرداخته شده است.
از مجموع آنچه گذشت معلوم شد که رسول اکرم به حکم تاریخ قطعى و به شهادت قرآن و به حکم قرائن فراوانى که از تاریخ اسلام استنباط مى‌شود، لوح ضمیرش از تعلّم از بشر پاک بوده است. او انسانى است که جز مکتب تعلیم الهى مکتبى ندیده و جز از حق دانشى نیاموخته است. او گُلى است که جز دست باغبان ازل دست دیگرى در پرورشش دخالت نداشته است.
او با آنکه با قلم و کاغذ و مرکّب و خواندن و نوشتن آشنا نبود، در کتاب مقدس خویش به قلم و آثار قلم به عنوان یک امر مقدس سوگند یاد کرد و در اولین پیام آسمانى خود فرمان خواندن داد؛ علم و دانش و صنعتِ به‌کاربردن قلم را، پس از نعمت آفرینش، بزرگترین نعمتِ ارزانى‌شده به بشر معرفى کرد. آن کس که خود قلم به دست نگرفته بود بلافاصله پس از ورود به مدینه و ایجاد امکانات ساده، «نهضت قلم» ایجاد کرد و با آنکه خود معلمى از بشر ندیده بود و دارالعلم و دانشگاهى طى نکرده بود، خود معلم بشر و پدیدآورنده دارالعلم‌ها و دانشگاه‌ها شد.