در ترجمه وصایای حکمت انتهای حضرت امیرالمومنین علیهالصلوه والسلام که لوحه تهذیب اخلاق را طغرای غرای حکمت است و دوحه انسانیت را ازهار دل آرای حقیقت
نمونه شعر:
بنام آنکه ما را هوش داده
ز راه گوش جان را نوش داده
بحکمت صدهزاران گوهر نغز
بهر جانی ودیعت داده در مغز
خرد را محرم آن راز کرده
ندیده دیو و دد جز نقش پرده
زهی حکمت که چون مرد خردمند
از آن گنجینه خواهد گوهری چند
بمفتاح زبان محتاج گردد
که ز آن کان کوهری و هاج گردد
نماید آنچنان از وی بیانی
که گردد تابناک از وی جهانی...