در زمان غیبت برای رسیدن به احکام الهی و فقهالاحکام، به ناچار باید به علومی واقف بود؛ علومی همچون صرف، نحو، لغت و اصول فقه. و شاید در میان تمام این علوم مقدماتی اهمیت هیچکدام از اینها به پایه علم اصول فقه نرسد.
یک فقیه باید چنان بر مبانی و مسائل علم اصول مسلط باشد که در هنگام مواجهه با مشکلات فقهی همچون تعارض اخبار و تزاحم احکام و... به راحتی قدرت حل مشکل را داشته و به حکم واقعی خداوند دست پیدا کند.
و اما در اثری که در پیش روی شماست ما با بیان مطالبی مختصر و خلاصهشده تا حدی به دنبال رسیدن به این مقصود بودهایم. در این اثر ما به دنبال تمام آنچه که در علم اصول مطرح شده، نبوده، و بلکه به مسائل مهمتر آن که نقشی کاربردیتر داشته پرداختهایم.