«جوانه ای در تاریکی» نوشته سعید افسر نگاهی به وجوه مشترک زندگی انسان ها با گیاهان دارد.
کتاب «جوانه‌ای در تاریکی» به دنبال یافتن فصول مشترک زندگی آدمی با گیاهان و جهان هستی است و از بذری می‌گوید که با کمک «ابر و باد و مه و خورشید» و یک کشاورز کامل دست به دست هم می‌دهند تا ماموریت یک بذر تمام و کمال به انجام برسد و در این میان، بذرهایی نیز هستند که فرصت رسیدن به نقطه شکوفایی را پیدا نمی‌کنند و در مراحل مختلف کاشت تا برداشت گاهی پرندگان، حلزون‌ها، حشرات، شرایط خاک، آب و هوا و عواملی دیگر مانعی بر سر راه یک بذر قرار می‌گیرد.
این کتاب برای آموزش کشاورزی نیست. این نوشته می‌گوید هر کدام از ما از بذری به دنیا آمده‌ایم و این بذر همیشه در وجود ماست و دارای مشابهت‌های زیادی با جهان پیرامون از جمله گیاهان داریم و همانطور که رشد و نمو یک گیاه را می‌بینیم، ذهن و روح ما می‌تواند این مشابهت‌ها را پیوسته رصد کند و همانند آئینه‌ای به ما اصول و پایه‌های زندگی را یادآوری کند تا راه را گم نکنیم و در خط درست زندگی رو به تکامل قدم برداریم.