سال ها پیش وقتی می خواستم اولین کسب و کار خودم را راه اندازی کنم و به اصطلاح کارآفرین شوم ، فکر می کردم تنها با داشتن پول و سرمایه می توانم بهترین کسب و کار دنیا را داشته باشم و با درآمد آن به آرزوهایم برسم. از مشکلات راه اندازی کسب و کار هم تا حدودی مطلع بودم و می دانستم سختی هایی هم خواهد داشت. اما همیشه به خودم می گفتم " مگه راه اندازی یک کسب و کار آپولوهوا کردن است؟ سخت نیست ، کاری ندارد . یک مغازه یا یک دفتر اجاره می کنم و مقداری هم جنس در آن می ریزیم و انواع و اقسام خدمات هم ارائه می کنم که بتوانم درآمد خوبی داشته باشم. درآن سال ها فراز و نشیب های زیادی در بازار کار بوجود آمده بود. با هر فراز احساس قدرت می کردم و با هر فرود قلبم به کف دستم می آمد . فشار زیادی را به تنهایی به دوش می کشیدم و فکر میکردم این همه تلاش نشان از پیشرفت من دارد. فکر می کردم هر چقدر بیشتر دوندگی کنم بیشتر به موفقیت می رسم. شروع به مطالعه کردم و کتاب های زیادی در زمینه ی کسب و کار خواندم. در میان تمام آن کتاب ها به چیزی دست یافتم که می توانم بگویم الماس کوه نور آن گنجینه بود . متوجه شده بودم که تمام چیزی که در آن مدت من به آن نیاز داشتم تنها یک چیز بود . شخصیت یک کارآفرین تنها چیزی بود که حلال تمام مشکلات من بود .