از پیشگفتار:
اینان کودکان امروز و مردان و زنان فردا هستند که رشد می کنند، و یاد می گیرند و خود را با خانه شما و محلهٔ شما و مدرسه شما خوب یا بد سازگار می کنند. اینان نونهالانی هستند که امیدواریم با راهنمایی و همکاری همه ما برای خود و برای ساختن فردای بهتر، بزرگسالانی سالم و خوشبخت بشوند.
اما باید دانست که حتی دو نفر از این کودکان شبیه یکدیگر نیستند. اگر چه در اساس شباهت هایی دارند یعنی همه آنان دارای نیازمندیهای اساسی و تمایلات و انگیزه های مشابه هستند ولی دو کودک را نمی توان یافت که از این چیزها سهم مساوی داشته باشند و آنها را مانند هم ارائه دهند، زیرا هر طفل فرد جداگانه ای است.
ما که بالفعل یا بالقوه، پدر و مادر و معلم هستیم، اینک به خوبی تشخیص می دهیم که مسئولیت هر یک از ما در تربیت یکایک این اطفال و سازگار کردن آنان تا چه اندازه سنگین است و می دانیم که این تربیت و سازگاری باید جسمی، ذهنی، اجتماعی و عاطفی باشد. چون هر طفل به تنهایی، موجود همه جانبه و کاملی است که در زمان خاص و مکان مشخص زندگی می کند. لذا باید بداند که چگونه با افراد دیگر به سر برد. در عین حال برای خود و استعدادات خود نیز صادق و صمیم باقی بماند...