گزیده نوشته ها در زمینه اجتماع و فرهنگ؛ از سال 1337 تا سال 1377 شامل: گفتیم، نگفتیم و قطره باران
کتاب شامل گزیده هایی از نوشته هایی است که از 1337 تا 1377 بر قلم آمده اند. سعی بر این بوده است که مسائلی که در این دوران پرماجرایی چهل ساله در ایران مطرح بودهاند، به هر زبان ممکن، در این نوشتهها بازتاب داده شود. مسائل ریشه داری چون فرهنگ و آموزش و سلوک اجتماعی اولویت یافتهاند، زیرا تزلزل آنها موجب تزلزل در ارکان اجتماع میشود، چنانکه شد. نوشتهها شامل دو بخش است: یکی مربوط به دوران گذشته که چاپ نخست آن تحت عنوان «گفتیم، نگفتیم» پیش از این انتشار یافته بود. بخش دوم، به نام «قطره باران» که سالهای 1357 تا 1377 را در بر میگیرد. استاد ندوشن خود در مورد کتاب می گویند: من آنچه طی این مدت نوشتهام - و چکیدهاش در«این دفتر» آمده است - از یک استشمام نهائیم سرچشمه گرفته که هیچ دلیلی برای اثباتش ندارم. و آن از نوع همان امید و باور است که قرن هاست در نهاد ایرانی، آگاه و نا آگاه، موج میزند، میرود و میآید؛ چنانکه فردوسی در بارهاش میگفت «برو باز گردد کلاه مهی» و حافظ میگفت «یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور». کتاب توسط انتشارات یزدان در سال 1380 در تهران منتشر شده است.