نویسندهی این کتاب پیش از این در مجموعهای چهار جلدی از چشماندازِ نظریهی سیستمهای پیچیده، نظریهای را دربارهی مفهوم انسان/ سوژه/ من پیشنهاد کرده بود. از آنجا که ماهیت و الگوی ساخت زمان در این رویکرد اهمیتی بنیادین دارد، به تدریج این نگرش با نام «دیدگاه زروان» شهرت یافت، و «زروان» نام ایزد نمایندهی زمان در ایران باستان بوده است. دیدگاه زروانی دستگاهی نظری است که مفهوم «من» را در پیوند با «نهاد» اجتماعی صورتبندی میکند، و چگونگی چفت و بست شدنِ سیستمهای مستقر در لایههای روانشناختی، جامعهشناختی و فرهنگی را با هم شرح میدهد. «جام جم زروان» مجموعهای از راهبردهای عملیاتی و فنون مدیریتی را در بر میگیرد که از این دستگاه نظری استخراج شده، و هدفش بیشینه کردنِ چهار متغیر کلیدیِ قلبم (قدرت، لذت، بقا و معنا) در «من» است.