از متن کتاب:
موضوع سخنم یک موضوع خاص است و چون غالبا طبقات و گروههای اجتماعی که با لحن و متد بحث علمی سروکار ندارند، اعتراض می کنند که وقتی فلان بحث را مطرح کردی چرا این چیزها را هم که در متن موضوع بحثت بود، طرح نکردی؟ در صورتیکه شما بهتر می دانید که سخنران یا نویسنده وقتی موضوع خاصی را برای سخن و یا نوشتن انتخاب می کند، فقط و فقط مسئولیت این را دارد که در همان محدوده ای که عنوان سخنش مطرح است بماند و همه کوشش او در تحلیل درست و اثبات آنچه مدعی است، محدود باشد.
این است که مثلا وقتی بحثی درباره اسلام می شود، که چنین تهمتهایی دشمنان یا ناآشنایان به اسلام به آن می زنند، یک سخنران و یا نویسنده هنگامی که می خواهد در برابر آنها استدلال کند، خود به خود از نظر منطقی و علمی باید در موضوع سخن که نکته ها و موارد خاصی است که مورد اتهام واقع شده، مقید بماند. زیرا موضوع سخن وی آشنایی با اسلام و یا تعریف اسلام نیست که همه مسائلی را که در مورد آن طرح است یک جا در یک سخنرانی مطرح نماید. او فقط مدعی است که این مورد خاص بد طرح شده و پاسخ راستینش این است و اگر در این کار موفق شد، مسئولیتش را انجام داده است.