از پیشگفتار:
آثار معلم شهید دکتر شریعتی از آنچنان گستردگی و غنا و تنوع کمی و کیفی برخوردار است که خواننده را در برابر دریای عمیق و وسیعی قرار می دهد که فرورفتن و شناگری در آن در نظر اول دشوار می نماید. موضوعات متفاوت و مطالب متنوع و گاه ظاهراً ناهم سنخ، تحلیلهای ژرف و روشن بینانه، برخورد به مسائل فراوان انسانی، تاریخی، اجتماعی، ایدئولوژیک، سیاسی و ... آنهم از دریچه ها و زوایای گوناگون شیوه ها و سبکهای چندگانه ادبی و هنری در نویسندگی و گویندگی و بیان موضوعات، چند بعدنگری و محدود ننمودن خود به مرزها و قیود و جنبه های یکنواخت و تکراری و قالبی و بالاخره تحرک و جهش و آزاداندیشی و قالب شکنی و جزمیت ستیزی و بالاتر از همه ترکیب موزون و متناسب اندیشه و احساس، فرم و محتوی نظم و عدم تکلف و ... درک و برداشت یکدست و سیستماتیک و همه جانبه از آثار او را - بویژه برای خواننده تازه کار و کم مایه - بسیار مشکل کرده است. تا آنجا که برای خیلی ها، حتی آنهائی که انتظار می رود با ژرف اندیشی و دقت و مسئولیت بیشتری بنگرند و قضاوت کنند این تصور پیش آمده است که افکار و آثار معلم شهید از سیستمی منسجم برخوردار نیست و این ادعای نادرستی است که اگر بر محققین غیر ایرانی و غربی همچون پروفسور ژاکبرک که بخاطر مشکل زبان و فضا به غالب آثار دکتر دسترسی ندارند بتوان بخشید، بر اندیشمندان و روشنفکران ایرانی که آن مشکلات را ندارند نابخشودنی است...