از مقدمه:
رفاه اجتماعی در تعریف به هر گونه اقدام، از سیاستگزاری تا ارائه خدمات با هدف کاهش بار مشکلات اجتماعی گفته می شود. طی دهه های اخیر با تغییر مفهوم رفاه از مفاهیم کاملا عینی مانند بهداشت، آموزش، اشتغال و... به مفاهیم ذهنی مانند احساس رضایت مندی مردم، رویکردهای سیاستی و ارائه ی خدمات نیز تغییر کرده اند. احساس رضایت هم با مشارکت مردم در تمامی وجوه اصلی مشارکت یعنی سهیم شدن در قدرت و اختیارات نظارت بر سرنوشت خویش و دست یابی به فرصتهای پیشرفت برای همه افراد به ویژه افراد طبقات آسیب پذیر جامعه حاصل می گردد. این رضایت زمینه اعتماد متقابل بین مردم و نیز بین مردم با دولت را فراهم می کند و نتیجه آن ایجاد و ارتقای سرمایه ی اجتماعی در جامعه است و سرمایه ی اجتماعی نیز متقابلا اعتماد ساز خواهد بود.
در توسعه ی اجتماعی بر ارتباط بین مشارکت و رفاه در جامعه تاکید می شود، پژوهشها نشان داده اند که بین هنجارهای مشارکتی و اعتماد اجتماعی با احساس رفاه اجتماعی رابطه ی معنی داری وجود دارد. سازمان بهزیستی کشور با عنایت به اسناد بالا دستی و سیاستهای وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی جهت محقق ساختن رفاه اجتماعی و پیش برد راهبردهای توسعه یی ((توسعه ی الگوهای اجتماع محور در ارائه ی خدمات سازمان)) و ((گسترش مشارکت مردم در برنامه ریزی ها و تصمیم گیریها)) بر استفاده از رویکرد اجتماع محور در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی بالاخص اعتیاد تاکید دارد...