از پیشگفتار:
روزی بر بشر نگذشته است که فارغ از جنجال مسائل مادی زندگی را ادامه دهد، ولی هرگز بحران جنجال و کشمکش ها به چنین مرحله ی حساس و انفجار آمیزی که امروز شاهد آن هستیم نبوده است. معیارهای اخلاقی و ارزشهای معنوی یکی پس از دیگری سقوط می کند و موقعیتهای سازنده ی خود را از دست می دهند بی آنکه مورد حمایت و کمک جدی طرفداران آن واقع شوند. در دنیای امروز هر جمعی برای مبارزه با دشمن احتمالی دست به تسلیحات نظامی سنگینی می زند و بودجه های سرسام آوری را برای مقابله با خطرات احتمالی آینده اختصاص می دهد و شرط احتیاط و دور اندیشی را تا آخرین مرحله ی امکان به کار می بندد ولی درباره دشمنان جدی و خطرات و آفتهای مشترک جهان بشریت که هستی همه را تهدید به فنا می کند نه تنها فکر جدی و اساسی نمی شود بلکه غالباً گامهای بزرگی نیز به عکس آن برداشته می شود.
مسئله ی جنگهای جهانی و از بین بردن نفوس بشری و بکار گرفتن اندوخته های ضروری او در راه از بین بردن خود، و گرسنگی و فقر اکثریت ساکنان کره ی زمین؛ بر اثر اجحافات و تعدیات یک اقلیت استعمارگر و سقوط ارزشهای اخلاقی و معنوی و گرایش به عوامل فساد مانند مشروبات الکلی و مجالس هوسرانی و لهو و لعب و قمار و مواد مخدر از آنگونه آفتها و دشمنان بشری است که بود و نبود آنها مرادف با بود و نبود بشریت می باشد. بحدی که اگر فکر جدی و اساسی از طرف انسانهای دلسوز و سازمانهای علمی و تربیتی و مجامع بین المللی درباره ی آنها عمل نباید سقوط بشریت غیر قابل تردید است...