در مقدمه اجرایی این گزارش آمده است:
کودکان در کشورهای مبتلا به جنگ و نقضِ فاحشِ حقوق بشر از جمله کسانی هستند که بیش از همه در معرض این مسایل قرار می‌گیرند. باوجود‌این، کودکان و جوانان به صورت نظام‌مند در کانون سازوکارهای عدالت در دوره‌ی گذار قرار نداشته‌اند. ارزیابی از نقش و تأثیرِ نقضِ حقوق بشر بر کودکان و جوانان، به‌عنوانِ بخشی از رهیافتِ حساس‌به‌کودک، باید یکی از روش‌های اصلی نگاه برای درک موضوع، شناسایی نیازها و غنی کردن ماهیت و عملکردِ عدالت در دوره‌ی گذار باشد. رهیافت حساس‌به‌کودک باید از ابتدا در فرایند تکوین اقدامات عدالت در دوره‌ی گذار گنجانده شود و توجه به نقضِ حقوق بشر کودکان باید بخش صریحی از هدف ‌این رهیافت باشد. برای ‌این کار باید منابع کارشناسی و اداری در اختیار باشد و از در نظر گرفتن مسایل کودکان در هر موضوعِ مربوط اطمینان حاصل شود.
حتا در مواردی که کودکان در میان اشخاصی نیستند که قربانی مستقیم یا شدید نقضِ حقوق بشر باشند، آن‌ها اشخاص ذینفع مهمی‌‌‌ هستند ـ به‌ویژه در کشورهایی که بخش قابل توجهی از کلّ جمعیت یا حتا اکثریت آن را کودکان تشکیل می‌‌‌دهند ـ و باید به میزان کافی مطلع شوند و طرفِ مشورت قرار‌گیرند. در هنگام مشارکت دادن کودکان در عدالت در دوره‌ی گذار، حداکثر منافع آن‌ها، دغدغه‌های مربوط به حمایت جسمانی و سلامت روانی‌ـ‌اجتماعی آن‌ها و دغدغه‌های مربوط به محرمانه و ناشناس ماندن باید در نظر گرفته شود.