از متن کتاب:
آنتروپی در لغت به منای میل به فنا، نیستی و فروپاشی است. در یک سیستم بسته، چون انرژی و داده های جدید از محیط خود دریافت نمی کند، کم کم به زوال می گراید. ولی سازمان یک سیستم باز است که آنتروپی منفی (عدم میل به فنا) و در واقع میل به بقا و استمرار دارد. بنابراین می تواند ساختار خود را تجدید قوا کرده و رشد کند. زیرا توانایی ورود انرژی را بیش از آنچه که صرف تولید ستاده هایش می کند، داراست. البته این توانایی را باید در سازمان ایجاد کرد و به خودی خود وجود ندارد. چرا که هر سیستم از جمله سازمان در جریان عملکرد خود و بدون اراده، گرایش به فنا دارد "آنتروپی در سازمان" و این ما هستیم که برای جلوگیری از ناپایداری سیستم با آنتروپی مثبت مقابله می کنیم. نحوه برخورد با این پدیده، وارد کردن آنتروپی منفی حداقل به اندازه آنتروپی مثبت به سیستم است. برنامه های بهبود سازمانی در واقع آنتروپی منفی و حیات بخش برای یک سازمان است...