صندوقهای بازنشستگی برای ایفای تعهدات خود نیاز به منابع دارند و به این منظور شیوهها و نظامهای متفاوتی را در نظر دارند. به طور کلی دو شیوه مالی مزایای معین در برابر مشارکت معین در ادبیات این حوزه مطرح و از پیشینه بلندی برخوردار هستند. در این میان، در سالهای اخیر شیوه جایگزین و بدیلی با عنوان «مشارکت معین غیرمالی مطرح شده است که توسط چند کشور نیز به اجرا درآمده است. کتاب حاضر به معرفی این نظام تأمین مالی و همچنین تجربه کشورهای منتخب پرداخته است.