در سال ۱۷۹۵، بیش از یک دهه پس از جستار «فکرت یک تاریخ جهانشمول در غایتی جهانوطنی»، ایمانوئل کانت، با بازنگری موضوع صلح جهانی، اصولی را در برابر حاکمان قرار میدهد که پیروی از آنها، به باور وی، منتهی به استقرار صلح پایدار و ابدی در سطح جهان خواهد شد. در میان اصول کانتی صلح ابدی، میتوان به این موارد کلیدی اشاره کرد: معاهدات بینالمللی صلح نباید مفادی را داشته باشند که تدارکدهنده جنگهای آتی باشند، دولتها نباید بر دولتهای دیگر دستاندازی کنند، تمامی ارتشهای دائمی یا "standing armies" باید ملغی شوند، دولتها و ملتهایشان نباید از بابت جنگ زیر بار بدهی بروند و مقروض شوند.