دیباچه:
از سال ۱۳۷۴ تاکنون چیزی به اندیشه ام می آمد، یادداشت می کردم. در سالهای پس از ۱۳۹۰، اینکار افزایش یافت، جوری که ماهی چند برگه ای یادداشت نوشته بودم. از آن پس در مترو، اتوبوس و هر جای دیگر، خودکار و کاغذی همراهم بود و آنگاه که چیزی به اندیشه ام می رسید، یادداشت می کردم و زمانی هم بود که چندی هیچ چیز برای نوشتن و یادداشت نداشتم.
بهرحال نوشته ها در درازنای این سالها انباشته شد و به اینجا رسید. پیش از آماده شدن برای چاپ آنرا دوبار خواندم و ویرایش کرده و بخشهایی را که شاید چاپ آن روا نبود، یا دگر کردم و یا اینکه از بن آن بخش ها را از نوشته زدودم.