سیدنی هوک استاد علم سیاست دانشگاه نیویورک، که نظریه قهرمان در تاریخ را در کتابی با همین عنوان بیان کرده است، این سوال را مطرح می کند که خط سیر اساسی عمل تاریخی و تکامل اجتماعی گریز ناپذیر است یا نه؟ وی در پاسخ می گوید اگر گریز ناپذیر باشد پس رهبری موجود در تعین نمونه های اصلی تاریخ امروز و فردا عامل یکسره فرعی است و نقش اصلی و اساسی بازی نمی کند ؛ و اگر گریز ناپذیر نباشد بلافاصله این پرسش پیش می آید: صفت یک رهبری مفروض تا چه حد عملاً … اخلاقاً مسئول موقعیت تاریخی ما و آینده مان است؟ وی در پایان انکار گریز ناپذیری خط اساسی عمل تاریخی بودن را لزوماً به این معنی نمی داند که آنچه خواهد شد همواره به صفت رهبری بستگی داشته باشد. سیدنی هوک بیشتر مردم را نیازمند قهرمان سازی و پرستش قهرمان می داند و ریشه آن را در نیاز به امنیت روانی، در جبران شکستهای شخصی و جستن پناه و فرار از مسولیت می داند. امروز بیش از هر زمان دیگر، ایمان به قهرمان یک محصول ساختگی است که میکروفونها را کنترل می کند و می تواند، یکشبه، اعتقادی را بوجود آورد.