احیاء علوم الدین، به گواهی دانشوران آشنا با سخن و اندیشه غزالی، ارزنده‌ترین میراث علمی امام محمد غزالی است. این اثر، که نهصد و اندی سال از تالیف آن می‌گذرد، همواره میان مسلمانان مقام والایی داشته است. متن احیا به چهار ربع عبادات، عادات، مهلکات و منجیات تقسیم شده و هر ربع آن شامل ده کتاب است و هر کتابش به موضوعی از مباحث دین و اخلاق و معارف‌ اسلامی اختصاص یافته است.

چاپ‌های جدید این اثر نسبت به چاپ اول مزیت‌هایی دارد، از جمله: مقابله مجدد با دو نسخه فارسی و عربی و شرح ده جلدی زبیدی، اعراب‌گذاری عبارات عربی، ترجمه اشعار و عبارات عربی که جایشان در متن فارسی خالی بود، معانی لغات و ترکیبات مهجور و تنظیم دقیق فصل‌ها و باب‌ها و عنوان‌ها و اصلاح پاراگراف‌ها. امام محمد غزالی نزدیک به هفتاد کتاب در علوم دین تصنیف کرده که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: احیاء علوم‌الدین و روایت فارسی آن؛ کیمیای سعادت؛ تهافت‌الفلاسفه و مقاصد‌الفلاسفه که مقدمه‌ای است بر آن؛ نصیحه‌الملوک (به فارسی)، در حکمت عملی و اخلاق؛ المنقذ من‌الضلال، در شرح‌حال و سیر معنوی خود.