افضل الدین محمد مرقی کاشانی (وفات حدود 610 قمری) معروف به بابا افضل کاشانی، شاعر و عارف اهل کاشان است. افضل الدین چند رساله در تصوف، سلوک و حکمت به زبان فارسی و با متنی فصیح دارد. جامع الحکمة رساله ای شیوا در تأویل " بسمله " همراه با مسائل فلسفی و عرفانی است. کاشانی به شماره حرفهای نوزده گانه بسمله، نوزده بخش برای جامع الحکمة منظور کرده است. این رساله از حرف میم که موالید عالم است آغاز و با حرف باء درباره آفرینش خداوند به پایان می رسد تا از آفریدگان به آفریدگار پی برده شود. این کتاب شامل پارهای مباحث چون علت نبودن خدا می باشد که جز در تعالیم باطنی اسماعیلیان نیامده است. احتمال اسماعیلی بودن بابا افضل مبتنی بر همین اشارات و باطنی مذهب بودن استاد اوست. کتاب حاضر به کوشش محمدتقی دانش پژوه و با هدف احیاء متون کهن اسلامی و رعایت امانت در سال ۱۳۶۱ خورشیدی و توسط انتشارات بنیاد قرآن منتشر شد.