در میان رسالههای فارسی میرسیدعلی همدانی، کتاب ذخیرة الملوک مفصلترین اثری به شمار میآید که از او برجا مانده است. این کتاب یک مقدمه و ۱۰ باب و خاتمهای کوتاه را دربرمیگیرد که بنا بر قول مؤلف به استدعای جمعی از ملوک و حکام و اشراف نوشته شده است. بیشتر مطالب این کتاب، ترجمه و تلخیص کتابهای امام محمد غزالی با نامهای احیاء علوم الدین و کیمیای سعادت و البته اضافاتی از مؤلف است. هر یک از ابواب ذخیرة الملوک همانند احیاء العلوم، ابتدا با یک یا چند آیه و سپس احادیث با ترجمههای صحیح آغاز میشود. او مطالب دیگر را غالبا با استناد به آیات احادیث و اقوال مشایخ صوفیه و عرفا و زهاد ذکر کرده است.
مشتمل بر ده باب است: باب اول در ایمان، باب دوم در عبودیت، باب سوم در مکارم الاخلاق، باب چهارم در حقوق والدین، باب پنجم در سلطنت، باب ششم در سلطنت معنوی، باب هفتم در امر به معروف و نهی از منکر، باب هشتم در شکر بر نعمت، باب نهم در صبر بر مصائب، باب دهم در مذمت کبر و غضب.